2026 թվականի մայիսի 25–31-ի շաբաթվա ընթացքում համաշխարհային էներգետիկ շուկաները գտնվում էին բարձր անորոշության և կտրուկ տատանումների տիրույթում՝ պայմանավորված ԱՄՆ-ի և Իրանի միջև բանակցային գործընթացի հակասական ազդակներով։ Թեև շաբաթվա սկզբին հույսեր կային Հորմուզի նեղուցի վերաբացման շուրջ արագ համաձայնության հասնելու, սակայն ռազմական նոր գործողությունները թույլ չտվեցին գնային ցուցանիշներին կայունանալ ցածր մակարդակներում։
Շաբաթվա ընթացքում գների դինամիկան արտացոլում էր դիվանագիտական սպասումների և ռազմական իրողությունների միջև առկա փխրուն հավասարակշռությունը։ Երկուշաբթի՝ մայիսի 25-ին, Brent տեսակի նավթի ֆյուչերսները նվազեցին 6%-ով՝ հասնելով 97,43 դոլարի մեկ բարելի դիմաց, ինչը վերջին երկու շաբաթվա նվազագույն ցուցանիշն էր։ Սակայն արդեն երեքշաբթի, համաձայն միջազգային շուկայական գնային գնահատականների, գները կրկին հատեցին 100 դոլարի սահմանագիծը այն բանից հետո, երբ ԱՄՆ կենտրոնական հրամանատարությունը հարվածներ հասցրեց իրանական հրթիռային կայանքներին և ականապատող նավերին։ Շաբաթվա վերջին Brent-ը վաճառվում էր մոտ 92 դոլարի սահմաններում, ինչը մայիս ամսվա համար ընդհանուր առմամբ կազմեց մոտ 19% անկում՝ դառնալով ամենամեծ ամսական գնանկումը 2020 թվականից ի վեր։
Դիվանագիտական հարթակում կենտրոնական իրադարձությունը 60-օրյա փոխըմբռնման հուշագրի նախագծի շուրջ քննարկումներն էին, որոնք նպատակ ունեին վերականգնել նավագնացությունը Հորմուզի նեղուցով։ Իրանի խորհրդարանի խոսնակ և գլխավոր բանակցող Մոհամմադ Բաղեր Ղալիբաֆը Դոհայում բանակցություններ էր վարում կատարցի և պակիստանցի միջնորդների հետ՝ պահանջելով ապասառեցնել 12 միլիարդ դոլարի իրանական ակտիվները որպես ջրային ուղու վերաբացման առանցքային նախապայման։ Միևնույն ժամանակ, ԱՄՆ պետքարտուղար Մարկո Ռուբիոն Վաշինգտոնում խորհրդակցություններ էր անցկացնում Պակիստանի արտաքին գործերի նախարար Մոհամմադ Իսհակ Դարի հետ՝ փորձելով համաձայնեցնել այն ճանապարհային քարտեզը, որը նախատեսում է 30 օրվա ընթացքում վերադառնալ նավագնացության նախապատերազմյան ծավալներին։ Իրավիճակը բարդացրեց նաև նախագահ Դոնալդ Թրամփի «պարտադիր» պահանջը տարածաշրջանային տերություններին՝ միանալ «Աբրահամյան համաձայնագրերին», ինչը վերլուծաբանները որակեցին որպես մերձավորարևելյան դիվանագետներին շփոթեցնող քայլ։
Ֆիզիկական մատակարարումների շարունակական խափանումը մնում է նավթային արդյունաբերության ամենալուրջ կառուցվածքային մարտահրավերը։ Փետրվարի 28-ից սկսված հակամարտության հետևանքով շուկայից դուրս է մնացել օրական մոտ 14,4 միլիոն բարել նավթ, ինչը կազմում է համաշխարհային արդյունահանման շուրջ 20%-ը։ Թեև ռազմավարական պահուստների ռեկորդային օգտագործումը թույլ է տվել ստեղծել օրական 2 միլիոն բարելի բուֆեր, սակայն այդ միջոցառումները նախատեսվում է ավարտել հուլիսին, ինչը, ըստ JP Morgan-ի, համաշխարհային պաշարները կթողնի «կրիտիկական ցածր» մակարդակի վրա։ Լրացուցիչ մտահոգություն է առաջացնում նաև էներգետիկ ենթակառուցվածքների վիճակը. Կատարի հեղուկ բնական գազի արտահանման հզորությունների 17%-ը շարքից դուրս է եկել մարտին տեղի ունեցած հարվածների հետևանքով, և դրանց ամբողջական վերականգնման համար կարող է պահանջվել 3-ից 5 տարի և մոտ 20 միլիարդ դոլար։
Էներգետիկ շոկը շարունակում է ուժգին ճնշում գործադրել խոշորագույն տնտեսությունների և կենտրոնական բանկերի վրա։ Միացյալ Թագավորությունում վառելիքի գները հասել են պատերազմի սկզբից ի վեր առավելագույնին՝ կազմելով 159,43 պենս մեկ լիտրի դիմաց, իսկ էներգիայի սակագների վերին սահմանը հուլիսին կարող է աճել ևս 13%-ով։ ԱՄՆ-ում բենզինի միջին գինը հինգշաբթի օրը կազմել է 4,43 դոլար մեկ գալոնի դիմաց, ինչը գրեթե 50%-ով բարձր է նախապատերազմյան մակարդակից։ Այս գնաճային գործոնները ստիպել են Դաշնային պահուստային համակարգի նոր ղեկավար Քևին Ուորշին, ով պաշտոնը ստանձնել է մայիսի 22-ին, վերանայել տոկոսադրույքների հնարավոր նվազեցման հեռանկարները, քանի որ ապրիլին գնաճը հասել էր վերջին երեք տարվա առավելագույնին՝ 3,8%-ի։
Ապագայի վերաբերյալ կանխատեսումները մնում են խիստ զուսպ և զգուշավոր։ Էներգետիկայի միջազգային գործակալության ղեկավար Ֆաթիհ Բիրոլը զգուշացրել է, որ համաշխարհային շուկան կարող է մտնել «կարմիր գոտի» հուլիս-օգոստոս ամիսներին, երբ սեզոնային պահանջարկը կհասնի գագաթնակետին, իսկ արդյունահանման հզորությունները կմնան սահմանափակ։ Barclays-ի փորձագետները պահպանում են Brent-ի միջին գնի կանխատեսումը 100 դոլարի մակարդակում 2026 թվականի մնացած մասի համար։ Oxford Economics-ի վերլուծաբանները նշում են, որ 2027 թվականի գնաճային ռիսկերը շարունակում են մնալ դեպի վեր հակված, ինչը նշանակում է, որ էներգակիրների բարձր գները կլինեն երկարատև կառուցվածքային մարտահրավեր համաշխարհային տնտեսության համար, որտեղ էներգետիկ անվտանգությունը դառնում է գլխավոր առաջնահերթություն։